Egzekucje w Palmirach w świetle ksiąg więziennych z Mokotowa z 1940 roku
Lasy palmirskie i obszary dawnej składnicy amunicji zlokalizowane we wschodniej części Puszczy Kampinoskiej stanowiły miejsce masowych egzekucji obywateli polskich w latach 1939–1941. Ofiary przywożono z warszawskich więzień i aresztów, m.in.: Pawiaka, Rakowieckiej, Szucha i Daniłowiczowskiej.
W czasie prac ekshumacyjnych przeprowadzonych w latach 1945-1946 i w 1949 r. odnaleziono dokładnie 1734 osoby i pochowano je na cmentarzu palmirskim. Dotychczas zidentyfikowano 4701 ofiar, co stanowi jedynie 27 proc. osób odnalezionych w Palmirach. W dalszym ciągu na identyfikację czeka wiele potajemnie pomordowanych ofiar.
Polecamy artykuł pt. "Egzekucje w Palmirach w świetle ksiąg więziennych z Mokotowa z 1940 roku" autorstwa Jolanty Mikołajczyk z Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN, opublikowany w Biuletynie IPN oraz na portalu Przystanek Historia.
Autorka, opierając się na wynikach powojennych ekshumacji, kwerendach archiwalnych, analizie fotografii lotniczych i ksiąg więzienia mokotowskiego, przedstawia badania, które pozwoliły wytypować 367 nazwisk ofiar – w tym 50 rozstrzelanych 2.04.1940 r. – dotąd niezidentyfikowanych, spoczywających na cmentarzu w Palmirach jako NN.
W treści artykułu na portalu Przystanek Historia znajdą Państwo również wspomniane listy prawdopodobnych ofiar NN.
