Poszukiwania
nieznanych miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego 1944–1956

Odnalezieni

Aktualnie znajdujesz się na: /

Julian Czerwiakowski

Julian Czerwiakowski (1911-1953), ps. „Jurek, „Jerzy Tarnowski”, żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych, organizacji „Nie” i „Wolność i Niezawisłość”

Urodził się 12 lutego 1911 r. w Żurominie, pow. Sierpc, syn Ksawerego i Władysławy z d. Szelążek. W 1932 r. został powołany do służby wojskowej, którą pełnił w Batalionie Mostowym w Kazuniu k. Modlina. 

Od 1942 r. był związany z Narodowymi Siłami Zbrojnymi. Podlegał Zygmuntowi Ojrzyńskiemu pseud. „Ostaszewski” – szefowi wywiadu Okręgu Warszawa NSZ. Jako kierownik wywiadu NSZ na obwód Warszawa – Śródmieście zorganizował komórkę obserwacyjno – wywiadowczą. W drugiej połowie 1943 r. (sierpień lub wrzesień) za pośrednictwem Ojrzyńskiego rozpoczął działalność w organizacji „Start” – Ekspozyturze Urzędu Śledczego m.st. Warszawy Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa, gdzie objął funkcję kierownika Placówki Śródmieście. 

Od kwietnia do października 1945 r. działał w organizacji „NIE” oraz Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”. 

Aresztowany przez UB 21 grudnia 1948 r. w swoim warszawskim mieszkaniu. Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego dla m.st. Warszawy pod przewodnictwem sędziego Mariana Stępczyńskiego z 22 kwietnia 1952 r. został skazany na karę śmierci. Rada Państwa decyzją z dnia 27 grudnia 1952 r. nie skorzystała z prawa łaski. 

Wyrok wykonano 5 stycznia 1953 r. w więzieniu mokotowskim w Warszawie.

Szczątki Juliana Czerwiakowskiego odnaleziono 24 maja 2013 r. w kwaterze „Ł” Cmentarza Powązkowskiego Wojskowego w Warszawie.

28 września 2014 roku, podczas uroczystości w Pałacu Prezydenckim z udziałem Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, Instytut Pamięci Narodowej ogłosił, że udało się ustalić tożsamość Juliana Czerwiakowskiego. Notę potwierdzającą identyfikację odebrała jego córka Elżbieta Błażewicz-Furs.

27 września 2015 r. Julian Czerwiakowski został uroczyście pochowany w Panteonie – Mauzoleum Wyklętych – Niezłomnych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

 

  • Julian Czerwiakowski. Zdjęcie sygnalityczne wykonane w MBP w 1948 r. (AIPN)
    Julian Czerwiakowski. Zdjęcie sygnalityczne wykonane w MBP w 1948 r. (AIPN)
  • Julian Czerwiakowski. Zdjęcie sygnalityczne wykonane w MBP w 1950 r. (AIPN)
    Julian Czerwiakowski. Zdjęcie sygnalityczne wykonane w MBP w 1950 r. (AIPN)
  • List córki Juliana Czerwiakowskiego Elżbiety do prezydenta Bolesława Bieruta, s.1. (AIPN)
    List córki Juliana Czerwiakowskiego Elżbiety do prezydenta Bolesława Bieruta, s.1. (AIPN)
  • List córki Juliana Czerwiakowskiego Elżbiety do prezydenta Bolesława Bieruta, s.2. (AIPN)
    List córki Juliana Czerwiakowskiego Elżbiety do prezydenta Bolesława Bieruta, s.2. (AIPN)
  • Protokół wykonania kary śmierci wobec Juliana Czerwiakowskiego. (AIPN)
    Protokół wykonania kary śmierci wobec Juliana Czerwiakowskiego. (AIPN)
  • Wrzesień 2014 r. Prezes IPN i rektor PUM wręczyli Elżbiecie Błażewicz-Furs świadectwo identyfikacyjne ojca. (fot. P. Życieński)
    Wrzesień 2014 r. Prezes IPN i rektor PUM wręczyli Elżbiecie Błażewicz-Furs świadectwo identyfikacyjne ojca. (fot. P. Życieński)